Já, ég hef ekki mikið þurft að eiga við svefnleysi. Alla mína tíð hef ég tekið mér smá tíma í að sofna, en þegar ég er sofnaður sef ég eins og kornabarn. Hef verið því afar fegin. En ekki í nótt. Ég veit ekki hvað það er. Maginn neitar að hætta að vinna. Hjartað mitt heimtar að fá að slá aukaslög þegar því svo hentar. Ég er eitthvað pínu órólegur útaf vinnunni og lífinu almennt. Þannig er þetta samt oft. Veit ekki af hverju það veldur svefnleysi núna :). Ég læddist fram úr herberginu okkar Júlíu og Grímur urraði innan úr herbergi mömmu hennar Júlíu. Algjör varðhundur. Líður strax betur að hafa hann í húsinu :)
Jæja... ætla að vita hvort þessi spenningur í maganum hverfi ekki og ég geti ekki sofnað... góða nótt allir þeir sem sofandi eru værum svefni og öll þið sem eigið við sama vandamál að stríða og ég :)
Engin ummæli:
Skrifa ummæli