Ég hef ekki neinn!
Ekki halda eina sekúntu að ég sé að fara að halda einhverja sjálfsvorkunnarræðu um hvað ég eigi nú bágt. Fólk sem að hefur áttað sig á þessari staðreynd um mig og nennir ennþá að hanga í kringum mig heldur greinilega að aðrir kostir við mig vegi upp á móti húmorleysinu. Ég skemmti mér konunglega með mjög mörgu fólki og hlæ eins og vitleysingur þegar þannig liggur á mér, en það breytir því ekki að ég er sjaldan upphafsmaður húmors. Júlía segir það best. Ég endurtek alltaf brandarana hennar og hlæ manna mest :). Ef ég er einhvern tíman fyndin þá er það þegar ég fæ tíma til að íhuga það sem ég ætla að segja. Ég lendi reglulega í því að hitta mjög skemmtilegt fólk sem hugsa eins og eldibrandar og segja svona 30 brandara á mínútu! Ég er heppin ef ég kem 1 inn. Í svoleiðis hópum verð ég bara eftir. Sit út í horni og hlæ stundum. Segi lítið. Eins er með skemmtilegar sögur. Þær verða langar hjá mér. Og oft leiðinlegar. Það kemur ein og ein góð inn á milli, en mestmegnis eru þær leiðinlegar. Og aftur nei, ég er ekki með hætishót af móral útaf þessu. Svona er ég *glott*. Ætla mér bara að hlægja sem mest að öðrum og halda mig til hlés í brandaragerð. Það geta ekki allir verið fyndnir :)
Annars langaði mig bara svo að blogga og þetta varð útkoman! *hehe*. Átti held ég að hafa mikin boðskap í endan, en ég týndi honum á leiðinni :). Verð með eitthvað skemmtilegra næst!
Ykkar einlægur
Engin ummæli:
Skrifa ummæli