Það snjóaði í Dundee í gær. Og ekki bara marklaust, heldur byrjaði að snjóa þegar ég kom út úr líkamsræktarsalnum til að skokka úti, og það kyngdi sko niður. Eins og ég hef sjaldan séð. Risaflyksur. Svo þegar ég var búin að rembast við að reyna að skokka í 20 mínútur, með pásu á 3 mínútna fresti til að hreinsa snjóinn af mér gafst ég upp. Þetta var samt svo magnað veður að ég ákvað að flýta mér í sturtu og koma út aftur til að njóta veðursins á gönguferðinni heim. Þegar ég kem svo úr sturtu er allt horfið. Ekkert eftir. Ekki neitt. Það snjóaði sem sagt til heiðurs mér og minni skokkferð.

Þegar ég var á leiðinni að sofa fór að kyngja niður snjó aftur. Ég stóð í glugganum í myrkri íbúðinni og fylgdist með snjókornum dansa undir ljósastaurum á bílastæðinu fyrir neðan, og óskaði þess að það væri hægt að herma raunverulega eftir snjó í tölvuleikjum. Kannski ég hefði átt að gera eitthvað annað. Arkitekt kannski?

Æfing í kvöld og ég nenni varla. Ég sveiflast svo heiftarlega á milli þess að dýrka tölvur og finnast tónlist fín og svo að finnast tölvur fínar og dýrka tónlist. Það er svo margt sem mig langar að gera.